Neydim ne oldum?

 

Çağatay: 11. Sınıftan beri onu seviyordum. Başta o kadar umutsuzdu ki

bu işim olacağına bende inanmadım ne ortak arkadaşımız vardı ne de daha önce oturup muhabbet etmiştik . Ama sonra birşey oldu ne oldu bilmiyorum. Çağatay'la arkadaş olduk, kanka olduk, hatta sevgili bile oluyorduk!! Nasıl bu kadar samimi olduğumuzu inanın ben bile bilmiyorum zaman hızlı geçti ve 12. sınıf olduk bi tık daha büyüdük çıta biraz daha yükseldi . Sonra Çağatay'la mesajlaşmaya başladık . Artık nasıl derler ''Çıkmıyoruz ama konuşuyoruz '' hesabı...

İşte yine günlerden bir gün Çağatay ile yeniden mesajlaşıyoruz.Beni evlerine çağırdı mesajlaşma saatimiz gece 12 falan ben nasıl havalara uçtum nasıl mutluyum daha sonra biraz düşününce korktum oturmaya çağırmıyordu belli gerçekten korktum hayatın gerçekleriyle ilk defa bu kadar burun burunaydım. En yakın arkadaşlarıma falan söyledim sakın gitme falan dediler ama ben yine de gitmek istiyordum . Eğer sonunu merak ediyorsanız söyleyeyim GİTMEDİM ve ogünden sonra ben Çağatay ile hiç konuşmadım yani ben küstüm . Sonra Seda diye bi kızla çıktığını öğrendim hala çıkıyolar mı bilmiyorum. Aslında bu hikayeden öğrendiğim HİÇ BİR ZAMAN EN YAKIN ARKADAŞIN DAHİ OLSA EN ÖNEMLİ MESELELERİNE KENDİN KARAR VER.

Aslında bazen kendime soruyorum acaba Çağatay'ın evine gitmeli miydim? Bilmiyorum ve hala da bu sorunun cevabını veremiyorum ama iyi ki gitmemişim .

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !